dizi kurbanı

televizyon açık uyuyakalmak sadece uykuya zarar vermiyormuş.

yağmurlu gün en iyi dizi günü. bunu savunuyorum, kimse ikna edemez.

koşu bandında dizi izliyorum, tek yaptığım spor bu. bölüm bitene kadar koşuyorum, kötü bir sistem değil.

derbi günü platformlarda izlenme düşüyormuş. veriye bakan biri bunu paylaşmıştı, mantıklı geldi.

hikayeli oyunlar diziden iyi anlatıyor artık. bunu kabul etmeyen çok ama son beş yılda oynadıklarım beni ikna etti.

dizilerde uzun mesafe hep havalimanı sahnesiyle biter. gerçekte havalimanı sahnesi otuz kere tekrarlanır ve kimse alkışlamaz.

dizi izlerken telefona bakıyorum, sonra geri sarıyorum. iki şeyi de yarım yaşıyorum.

yayın aralarında reklamı çıkıyor, atlamak için beş saniye bekliyorum. o beş saniyede şartları okuma şansım yok, zaten amaç da o.

kahvaltı yaparken bir bölüm izlemek günün en sakin yarım saati. o yarım saati kimseye vermem.

bir bölüm daha diyorum, üç bölüm oluyor. otomatik oynatmayı kapattım, işe yaradı. platform bunu neden varsayılan yaptı, biliyorum.

iki saat dizi aradım, bir bölüm izledim. bu oran her hafta böyle ve kimse bunu çözmüş değil.

sınav hazırlığında dizi izlememeye çalıştım, olmadı. haftada bir bölüm izlemek beni ayakta tuttu diyebilirim.

otobüste dizi izlemek zamanı geçiriyor ama midemi bulandırıyor. şimdi sadece podcast dinliyorum.

senaryo yazımında kullanılmaya başladı deniyor. son sezonları izleyince inanası geliyor insanın.

dizilerde herkes iki yüz metrekare evde yaşıyor ve kimse iş yerinde görünmüyor. asıl kurgu orası.

futbol izlemiyorum ama belgesellerini izliyorum. saha dışı hikayeler sahadan daha ilginç geliyor.

tatilde izlemek için dizi indiriyorum, hiç açmıyorum. her yıl aynı.

dizi platformları abonelik ücretini kura göre güncelliyor. üç platformun toplamı artık internet faturamdan pahalı.

ekran büyüdükçe dizi izlemek kolaylaştı, tablet almaya gerek kalmadı. tek gerçek fayda bu oldu benim için.

bu başlıkta kimse çözüm yazmıyor, hepimiz sadece dert anlatıyoruz. ben de öyle yaptım, farkındayım.