kira fiyatları

beş yıldır aynı evdeyim. ev aynı, kira üç katı. ev sahibi de aynı, tuhaf bir ilişki.

üniversite açılmadan iki ay önce ilanlara bakmaya başladım. geç kalmışım. ağustosta ev bulmak imkansız.

maaşın yarısı kiraya gidiyorsa geri kalanla plan yapmak diye bir şey yok. sadece idare ediyorsun.

ilan sitelerinden altı ay boyunca veri topladım. aynı ilanlar farklı emlakçılarda farklı fiyatla duruyor. bazıları aynı daire, sadece fotoğraf açısı değişik.

şehre ilk geldiğimde depozito diye bir kavram bilmiyordum. üç kira peşin, bir kira depozito. o parayı bulmak taşınmaktan zordu.

merkeze yakın ev pahalı, uzak ev ucuz ama yol parası ve iki saat fark ediyor. hesabı yaptığında ucuz ev ucuz değil.

uzaktan çalışmaya geçince şehir dışına taşındım. kira yarıya düştü. sonra şirket haftada üç gün ofis dedi ve her şey çöktü.

ev sahibi de haklı diyenler var. bir kısmı gerçekten haklı, tek geliri o. sorun iki kiracı arasında değil, kimse bunu tartışmıyor.

kira zammı e-postası pazartesi sabahı geldi. o hafta hiç düzelmedi.

eşyalı daire diyorlar, içinde yirmi yaşında bir buzdolabı ve iki sandalye var. eşyalı olduğu için de bin lira fazla.

gece çalıştığım için gündüz uyuyorum. ev bakarken tek sorduğum soru: sokak sessiz mi. emlakçılar bu soruyu hiç beklemiyor.

kısa dönem kiralama ilanları uzun dönem stokunu yiyor. turistik ilçelerde oturacak ev kalmadı, bu artık ölçülebilir bir şey.

kira artış oranı yasal olarak sınırlı ama sözleşme yenilenmezse bu sınır işlemiyor. çoğu anlaşmazlık burada çıkıyor.

hastaneye yakın oturmak zorundayım, nöbet çıkışı bir saat yol çekemiyorum. yakın olmanın bedelini her ay ödüyorum.

ilan sitelerinde fiyat filtresi koyunca sonuç çıkmıyor. filtreyi kaldırınca çıkan fiyatlara bakıp filtreyi neden koyduğumu hatırlıyorum.

annemler ilk evi kirayla tutmuş, üç yıl sonra almışlar. o denklem artık kurulamıyor ve bunu gençlere anlatmak zor.

ev bakarken en çok sorduğum soru mutfakta priz kaç tane. gülüyorlar ama ciddiyim.

dizilerde herkes iki yüz metrekare evde yaşıyor ve kimse iş yerinde görünmüyor. asıl kurgu orası.

stadyum çevresindeki mahalleler maç günü park sorunu yüzünden ucuzlar sanıyordum. tam tersi olmuş.

bu başlıkta on yıl önce yazılan fiyatları okuyunca insan kendini kandırılmış hissediyor. o zaman da pahalı diyorduk.