uyku düzeni

vardiyalı çalışan biri için uyku düzeni diye bir şey yok, sadece uyku fırsatı var. tavsiyelerin çoğu bizim için yazılmamış.

perde kalınlaştırmak beklediğimden çok işe yaradı. karanlık oda, gündüz uyuyabilmenin yarısı.

her gün aynı saatte kalkmak, aynı saatte yatmaktan daha etkili. kalkma saatini sabitleyince yatma saati kendiliğinden oturuyor.

sınav döneminde beş saat uyuyup çalıştım. notlar düştü. az uyuyup çok çalışmak diye bir şey yok, bunu zor yoldan öğrendim.

öğleden sonra kahve içmeyi bıraktım, uyku süresi değişmedi ama uykuya dalma süresi kısaldı. iki hafta sürdü fark etmesi.

hafta sonu geç yatıp geç kalkıyorum, pazartesi altı saat kayıyor. buna sosyal jetlag diyorlarmış, adını öğrenince daha da rahatsız oldum.

akşam sekizden sonra iş e-postası açmayı bıraktım. tek değişiklik buydu ve uykuya faydası en büyüğü oldu.

sabah on beş dakika balkonda güneş görmek gerçekten işe yarıyor. inanmıyordum, denedim, geri alamıyorum.

bir bölüm daha diyorum, üç bölüm oluyor. otomatik oynatmayı kapattım, işe yaradı. platform bunu neden varsayılan yaptı, biliyorum.

iyi yatak pahalı ama günde sekiz saat kullanılan tek eşya. hesabını yapınca en ucuz harcamalardan biri çıkıyor.

uyku takip uygulamaları derin uykuyu telefondan ölçtüğünü iddia ediyor. telefon yatağın kenarında duruyor. bu ölçüm değil, tahmin.

köyde sokak lambası yoktu, karanlık gerçekten karanlıktı. şehirde perde kapalıyken bile oda aydınlık. bunu kimse dert etmiyor.

geç saatte ağır yemek yiyince sabaha yorgun kalkıyorum. basit bir bağlantı ama kurmam yıllar aldı.

otobüste uyuyup durağı kaçırmak ayrı bir uyku bozukluğu sayılmalı.

ekran ışığı tek suçlu değil. içerik daha büyük sorun. sakin bir kitap ile tartışma okumak aynı ekranda, sonuç bambaşka.

çocukken yatma saati vardı ve kimse tartışmazdı. şimdi kendi yatma saatimi kendim ihlal ediyorum.

uzun uçuşlarda saat farkına uyum için ilk gün gündüz uyumamak gerekiyor. zor ama tek çalışan yöntem bu.

gece maçından sonra iki saat uyuyamıyorum. adrenalin diyorlar, ben de öyle diyorum ama yenilgi sonrası daha kötü.

üç ay boyunca yatış ve kalkış saatlerimi yazdım. hafta içi ortalama 6 saat 20 dakika, hafta sonu 9 saat. bu fark tek başına yorgunluğu açıklıyor.

bu başlıkta yazan herkesin uykusu bozuk. düzenli uyuyan insanlar sözlükte yazmıyor herhalde.