asgari ücret

her yıl aynı ay, aynı tartışma. rakam açıklanıyor, iki hafta konuşuluyor, sonra unutuluyor. mart gelince zaten eriyor.

geçen sene ocakta açıklanan rakamla bu sene ocakta açıklanan rakamı yan yana koydum. artış var. market fişini de yan yana koydum. artış orada daha fazla.

ulaşım kartına giden para tek başına haftalık yemek parasına denk. bunu hesaba katan bir zam görmedim.

asgari ücret artık taban değil, tavan. çoğu ilanda yazan rakam bu.

işin can sıkıcı tarafı şu: asgari ücret arttıkça hemen üstündeki maaşlar aynı kalıyor. üç yıl önce iki katını alan arkadaşım şimdi neredeyse aynı parayı alıyor.

zam oranı açıklandığında sevinen tek kişi ben değilim herhalde. iki gün sonra kira zammı geliyor, sevinç orada bitiyor.

memlekette aynı para başka şey, şehirde başka şey. tek rakam üzerinden konuşmak bence en büyük hata.

kısa keseyim. yetmiyor.

enflasyon oranıyla zam oranını karşılaştırmak yeterli değil. sepetin içindekiler de değişiyor. et alamayan biri için et fiyatının artmaması bir teselli değil.

gece vardiyasında çalışıyorum, vardiya farkı da asgari ücrete bağlı hesaplanıyor. yani zam sadece maaşı değil, uyku düzenimin fiyatını da belirliyor. tuhaf bir durum.

yirmi yıldır bu başlığı takip ediyorum. yazılan entryler değişiyor, şikayet aynı kalıyor.

komşum emekli, benden az alıyor. onun yanında şikayet etmeye utanıyorum açıkçası.

hastanede taşeron çalışanların çoğu asgari ücretli. nöbet tutan, hasta taşıyan, temizlik yapan insanlar. bunu bilerek hastaneye gidin.

staj yapıyorum, asgari ücretin yarısını alıyorum. yarısı bile geç yatıyor.

üstteki yazara katılmıyorum, sorun sadece rakam değil. rakam açıklandıktan sonraki iki hafta içinde her şeyin fiyatı ona göre ayarlanıyor. zam açıklanmadan zam yapılıyor.

2010 yılında asgari ücretle ne alınıyordu diye baktım. altın cinsinden hesaplayınca içim acıdı, o hesabı bir daha yapmayacağım.

market alışverişini iki haftada bir yapıyorum artık. haftada bir gidince ne kadar harcadığımı görüyorum ve moralim bozuluyor.

forumlarda 2008'de de aynı şeyi yazıyorduk. arşivi açıp okumak insanı umutsuzluğa itiyor.

kombine fiyatları asgari ücretin üçte biri. bir zamanlar bu spor herkesindi.

bu başlıkta kimse çözüm yazmıyor, hepimiz sadece dert anlatıyoruz. ben de öyle yaptım, farkındayım.